فراری

بازدیدکنندهی گرامی  لطفا در نظر سنجی شمارهی 2 شرکت کنید با تشکر

تاریخچه ی شرکت فراری

Ferrari

 

کارخانه فراری (به انگلیسی : Ferrari) یکی از کارخانه های ایتالیایی است که به ساخت ماشین های اسپرت و سوپرماشین ها (SuperCars) در شهر مارانائلو می پردازد . این شرکت از سال 1947 بطور قانونی فعالیت خود را توسط فردی به نام انزو فراری (Enzo Ferrari) شروع کرد . این شرکت اولین اتومبیل توریسمو خود را در سال 1949 و با نام کامل 166 Inter را تولید کرد . ساخت اتومبیل های Turismo که دو سرنشین ظرفیت دارد ، هنوز هم ادامه دارد . این شرکت در سال 1969 بدلیل مشکلات اقتصادی شدید و ضررهای پیاپی ، مقداری از سهام خود را به فیات (Fiat) فروخت که هنوز هم این سهام در دست شرکت فیات است . همچنین این کمپانی به غیر از تولید اتومبیل ، کالاهای دیگر مانند لباس ، نوشت افزار ، دوچرخه ، عینک و ... تولید می کند که همه با نام و برند فراری به ثبت رسیده اند . ضمنا در سال 2007 شرکت فراری از طرف روزنامه مشهور Financial Times در ردیف 100 کمپانی برتر جهان قرار گرفته است .

انزو فراری
انزو آنسلمو فراری (Enzo Anselmo Ferrari) در سال 1989 در شهر مودنا ایتالیا بدنیا آمد . پس از تحصیلات معمولی و دانشگاه ، انزو به اتومبیل رانی و مسابقات ماشینی علاقه ای بسیار پیدا کرد اما در همین موقع بود که جنگ جهانی اول شروع شد . انزو در این جنگ به همراه پدرش آلفردو شرکت کرد اما پدرش در سال 1916 و بر اثر آنفولانزا در گذشت . پسر هم به مرض پدر دچار شد و در پی آن از خدمت و همچنین نعل کردن اسب در خدمت معاف شد . پس از بازگشت به خانه ، خانواده او از هم پاشیده شده بود و برای انزو که جوانی بیکار بود ، دورنمای جالبی دیده نمی شد . او در استخدام شرکت Fiat رد شد و بالاخره پس از جستجوی بسیار در یک کمپانی اتومبیل سازی به نام CMN (Costruzioni Maccaniche Nazionali) استخدام شد . جایی که او می بایست در ها و قطعات کامیون ها را دوباره طراحی و درست می کرد . در سال 1919 او در تیم مسابقه ای شرکت سی. ام. ان. شرکت کرد اما فروغ چندانی نداشت و آن شرکت را در سال 1920 ترک کرد تا به Alfa Romeo بپیوندد . در تیم مسابقه رومئو موفقیتی بیشتر کسب کرد و تا سال 1924 این موفقیت ادامه داشت تا انزو مسابقات کوپا آسکرو را برد و شرکت رومئو به او پیشنهاد مسابقات بزرگتر و مقام بالاتر را داد اما فراری نپذیرفت و تا سال 1927 مسابقه نداد . تا سال 1929 یعنی سال تاسیس گروه فراری اسکودریاه ، انزو مستقیما تحت نظر رومئو کار کرد . در همان سال به مدیریت فروش شرکت رومئو دست یافت و یک تیم بزرگ مسابقه تشکیل داد . انزو این تیم بزرگ را فراری اسکودریاه (Scuderia Ferrari) نامید . همکاری رومئو با انزو تا 1933 طول کشید و رومئو از نظر اقتصادی در تنگنا قرار گرفت و از همکاری در مسابقات و حمایت از فراری عقب کشید . تا چند سال میادین در دست رقیب ها بود و در سال 1937 ، رومئو بار هم با کمک فراری برای چندین سال متوالی تمام مسابقات را با برد پشت سر گذاشت و از آن پس بعنوان طراح در رومئو مشغول طراحی ماشین های مسابقه ای شد . بعد از چند سال او کارخانه تولید قطعات بدنه اتومبیل های مسابقه ای تحت عنوان Auto-Avio Costruzioni به راه انداخت . طی جنگ جهانی دوم و بمباران های پیاپی شهر مودنا انزو تصمیم گرفت که به شهر مارانائلو مهاجرت کند . درسال 1947 و در آن جا او شرکتی تاسیس کرد که بوسیله آن می توانست ماشین ها را با نام خود وارد بازار کند و در بین مردم شهرت بسیاری پیدا کرد . سپس در چند مسابقه جهانی فرمول 1 و 2 موفقیت کسب کرد و شرکت به ساخت اتومبیل های مسابقه ای و مخصوصا Gran Turismo پرداخت تا این که در سال 1960 شرکت با ضررهای پیاپی و وضع اقتصادی ناگوار روبرو شد . فیات پیشنهاد خرید را به فراری داد اما قیمت خیلی پایین بود و فراری نپذیرفت و می خواست با Ford به توافق برسد . قیمت پیشنهادی فراری به فورد حدود 12 میلیون دلار بود که فورد برنامه های بسیاری برای اتومبیل های خود داشت و از همین رو نتوانست با فراری قرارداد ببندد . فراری نیز از روی ناچاری در سال 1969 ، در حدود 50 درصد از سهام خود را در اختیار فیات قرارداد و فیات نیز به خرید ادامه داد تا این که در سال 1988 در حدود 90 درصد شرکت در اختیار فیات بود . فیات بر خلاف شرکت های دیگر که پس از خرید به تخریب آن می پردازند پس از کناره گیری فراری در سال 1971 ، به رونق تیم اسکودریاه و شرکت فراری پرداخت تا این که در سال 1975 ، فراری یکی از قدرتمند ترین تیم های اتومبیل رانی بود . انزو فراری هم در سال 1988 و در سن 90 سالگی از دنیا رفت . از آن پس فراری به قهرمانی های کمتری نسبت به گذشته رسید اما تیم اسکودریاه همچنان باقی است .

تاریخچه
در سال 1947 ، اولین اتومبیل جاده فراری با نام 125 Sport طراحی و روانه بازار شد که به دلیل طراحی زیبا و همچنین قدرت بالا مورد توجه قرار گرفت . در سال 1961 این شرکت با مشکلات اقتصادی شدیدی دست و پنجه نرم کرد و همچنین به مقابله با شرکت قدرتمند جگوار (Jaguar) پرداخت که در نهایت با کمی کمک فیات توانست از این مرحله به سلامت بیرون بیاید . در سال های 1963 تا 1967 شرکت آمریکایی فورد با تولید سری Shelby و Mustang تقریبا بسیاری از بازار را در دست گرفت و به به فراری ضربه زد که زیاد برای فراری مشکل ایجاد نکرد و فراری با طراحی مدل هایی همچون Dino ، GT و GTO توانست بازار را به نفع خود برگرداند . البته در طی این سال ها شرکت فورد با اتومبیل فورد GT40 خود تقریبا تمام کاپ ها را برد تا حتی تیم پورشه هم با بهترین اتومبیل خود یعنی Porsche 917 نتواند کاری بکند . همچنین در سالهای 1969 تا 1971 ، شرکت پورشه با مدل های 908 و 917 خود بازهم مسابقه ها را واگذار کرد اما در یک مسابقه شرکت فراری با اتومبیل خود یعنی 312P توانست مسابقه را ببرد . در سالهای 1972 و 1973 بازهم 312P چند افتخار دیگر برای فراری کسب کرد تا یکی از به یاد ماندنی ترین و بهترین تولیدات فراری باشد . از آن به بعد فراری وارد مسابقات فرمول 1 یا F1 شد که در آن جا هم بسیاری از عناوین را بدست آورد . در سال 1988 نیز انزو فراری درگذشت . در سالهای 1997 و 1999 ، مایکل شوماخر آلمانی وارد عرصه شد و برای تیم فراری افتخاراتی بی نظیر کسب کرد . در سال های پیاپی این افتخارات ادامه داشت و در سال 2004 پایان یافت و شوماخر بعد از 2 سال افت شدید ، از رانندگی در سال 2006 خداحافظی کرد . در سال 2008 سهام شرکت تقسیم شد و فیات 56% ، مدیوبانکا (بانک ایتالیایی) 15% ، کومرزبانک (بانک آلمانی) 10% ، برادران لهمن (شرکت سهام آمریکایی) 7% و پیرو فراری (پسرخوانده انزو) 10% از سهام شرکت را در اختیار دارند .

لوگو شرکت
لوگوی شرکت فراری یک اسب سیاه در جلوی یک سپر زرد است که در بالای آن سه رنگ سبز و سفید و قرمز وجود دارد و دو حرف S و F بر روی آن وجود دارد . این دوحرف برای Scuderia Ferrari است . در سال 1923 فرانسسکو باراکا ، هنگامی که انزو مسابقه محلی ساویوو در منطقه راونا را برد ، به او مدالی هدیه داد که نشان این اسب رو آن بود . این اسب نشانه نیروی هوایی ایتالیا در جنگ جهانی اول بوده است . البته این نشان در اصل مخصوص سربازان آلمانی پیاده اشتوتگارت بوده است که به ایتالیا منتقل شده است .

 

---

روی هر پله ای که باشی خدا یک پله از تو بالا تر است نه به خاطراین که خداست چون می خواهد دست تو را بگیرد.

---

انزو فراری

انزو فراری
انزو فراری در دوران جوانی
زادروز	۱۸ فوریه۱۸۹۸ مودنا ایتالیا
درگذشت	۱۴ اوت۱۹۸۸
ملیت	ایتالیایی
سال‌های فعالیت	۱۹۸۸-۱۹۱۸
شناخته‌شده برای	بنیانگذار فراری
قد	۱.۸۷ متر

انزو آنسلمو فراری (به ایتالیایی: ENZO ANSELMO FERRARI)‏ (زاده ۱۸ فوریه ۱۸۹۸ - درگذشته ۱۴ اوت۱۹۸۸)

در شهر مودنا ایتالیا و در خانواده‌ای اهل صنعت متولد شد. انزو در جوانی علاقهٔ زیادی به تحصیلات رسمی و آكادمیك نداشت ولی شیفته مسابقات اتومبیلرانی بود.

وی دوران سربازی در جنگ جهانی اول (۱۹۱۴ -۱۹۱۸) در واحد نگهداری از چهارپایان آغاز نمود ولی در حین خدمت در سال ۱۹۱۶ براثر شیوع اپیدمی آنفولانزا بشدت مریض شد و از سربازی معاف گردید در همان دوران پدر وی بر سر همین بیماری بدرود حیات گفت.

بحران اقتصادی و مالی ناشی از جنگ باعث گردید تا شركت خانوادگی آنها ورشكسته شود و انزو فراری پس از سعی و تلاش ناموفق در آغاز بكار در كارخانه فیات، در شركت كوچكی بنام CMN مشغول بكار گردید. شركت CMN در زمینه تبدیل كامیونها و انواع وانت به خودروی سواری فعالیت داشت.

فراری در سال ۱۹۱۹ با حضور در تیم اتومبیلرانی شركت CMN وارد دنیای مسابقات گردید ولی موفقیت چندانی كسب ننمود. وی در سال ۱۹۲۰ شركت CMN را برای كار در شركت آلفارمئو ترك نمود و توانست موفقیت قابل توجهی را در مسابقات محلی بدست آورد

زندگی انزو  فراری

همه چیز درمورد انزو فراری

پرشین خودرو: انزو آنسلمو فراری یک راننده ایتالیایی و یک کارآفرین بود.

به گزارش «پرشین خودرو»، او موسس تیم رانندگی Scuderia Ferrari Grand Prix و بعد از آن بنیانگذار کارخانه خودروسازی فراری است. او را با نام «il Commendatore» می‌شناختند.
زندگی
انزو فراری که در شهر مودنا به دنیا آمده بود، با آموزشی کمی رسمی بزرگ شد اما میل بسیار زیادی برای مسابقه دادن با ماشین داشت. در طول جنگ جهانی اول، او به خدمت بخش توپخانه ارتش ایتالیا در آمد.
فراری در سال 1918 گرفتار بیماری واگیردار آنفولانزا شد و پس از آن از خدمت معاف شد. پدرش نیز به خاطر همین بیماری در سال 1916 مرده بود. انزو بعد از بازگشت به خانه فهمید که استحکام خانواده اش از بین رفته است.

مسیر شغلی
فراری که به غیر از صنعت خودرو هیچ آینده ای برای شغل خود نمی‌دید، به استخدام کارخانه کوچکی به نام CMN در آمد و وظیفه اش طراحی دوباره بدنه وانت های دست دوم برای استفاده در خودروهای سواری بود. او در سال 1919 نیز به یکی از راننده های تیم این کارخانه تبدیل شد اما موفقیت خیلی کمی داشت.
او در سال 1920 از CMN جدا شد تا به آلفا رومئو بپیوندد و خودروهای آنها را در مسابقه های محلی آزمایش کند. او آنجا موفقیت های بیشتری کسب کرد و در سال 1923 نشان Prancing Horse را دریافت نمود و این نشان را به عنوان تزئینات به قسمتی از بدنه هواپیمای فرانچسکو براکا داد.
فرانچسکو یک خلبان جنگ جهانی اول بود که هواپیمای آن مدل SPAD S.XIII بود و مرگ مشکوکی داشت. این نشان تا سال 1932 دست نخورده باقی ماند و آن موقع در یک خودروی مسابقه ای قرار داده شد. جالب است که این نشان فراری خیلی شبیه به نشان شهر اشتوتگارت و قسمت مرکزی نشان پورشه است.
فراری در سال 1924 جایزه Coppa Acerbo را برد. موفقیت های او در مسابقات محلی، آلفا را تشویق کرد که موقعیت های بیشتری در مسابقات سخت تر به او بدهند. او اما این موقعیت را رد کرد و تا سال 1927 اصلا در مسابقه ای شرکت نکرد. او تا سال 1929 به طور مستقیم برای آلفا رومئو کار کرد و بعد از آن تیم Scuderia Ferrari را برای آلفا به راه انداخت.
فراری بر ساخت خودروهای کارخانه ای آلفا مدیریت می‌کرد و تیمی 40 نفره از راننده ها شامل Giuseppe Campri و Tazio Nuvolari ساخته بود. خودش نیز تا سال 1932 در مسابقات شرکت می‌کرد.
حمایت آلفا رومئو تا سال 1933 وجود داشت. اما آنموقع ملزومات اقتصادی آلفا را مجبور به عقب نشینی کرد. فراری تنها با مداخله Pirelli قادر به دریافت خودرو بود. با وجود کیفیت راننده های تیم Sucderia، تیم کارخانه تنها چند پیروزی داشت (برد مسابقه سال 1935 در آلمان از Nuvolari یک استثنا بود). آن موقع تیمهای Auto Union و Mercedes به کسی اجازه قدرت نمایی نمی‌دادند.
در سال 1937 آلفا باز هم کنترل تیم رانندگی را به دست گرفت و فراری را به مقام مدیر بخش اسپرت تنزل داد که تحت مدیریت تیم مهندسی آلفا کار می‌کرد. فراری آنجا را ترک کرد اما، طبق بندی که در قراردادش موجود بود، او حق نداشت تا 4 در هیچ مسابقه ای یا جایی به عنوان طراح شرکت کند.
فراری در جواب این حرکت کارخانه ای تحت عنوان Auto-Avio Costruzioni تاسیس کرد و قطعات بقیه تیم های رانندگی را تامین می‌کرد.
فراری موفق شد که در سال 1940 دو خودرو برای مسابقه Mille Miglia بسازد که Alberto Ascari و Lotario Rangoni آنها را می‌راندند. در طول جنگ جهانی دوم، اراده او با تولیدات جنگی حکومت فاشیستی موسولینی درگیر شد. بعد از بمباران کارخانه که توسط نیروهای خودی انجام شده بود، فراری از مودنا به مارانلو رفت.
اولین مسابقه آزاد در تورین در سال 1948 انجام شد و اولین پیروزی فراری در این مسابقات یک سال بعد در لاگو دی گرادا به دست آمد. فراری از زمان شروع مسابقات فرمول جهانی 1 در سال 1950 در این مسابقات شرکت کرده بود اما پیروزی او تا سال 1951 محقق نشد.
اولین قهرمانی در سال 53-52 اتفاق افتاد که در فصل خودروهای فرمول 1 از مدلهای فرمول 2 استفاده شد. کارخانه هم چنین محصولات اسپرت خود را فروخت تا بتواند علاوه بر تلاش‌های تیم در مسابقه Grand Prix، هزینه مسابقه هایی مثل Mille Miglia و Le Mans را نیز تامین کند.
تصمیم فراری مبنی بر ادامه شرکت کردن در مسابقه Mille Miglia، برای کارخانه موفقیت های جدیدی آورد و استقبال عمومی نسبت به کارخانه را بالا برد. این مسابقه، مسیری طولانی، خطرناک و خسته کننده دارد که اکثرا در جاده های غیر آسفالت اتفاق می‌افتد.
در نهایت نیز سرعت زیاد، جاده ضعیف و نبود محافظ برای تماشاچیان فاجعه ای به بار آورد. فاجعه ای که هم به ضرر مسابقات و هم فراری تمام شد. در سال 1957 که این مسابقه برگزارمی‌شد، نزدیک دهکده Guidizzolo، یک مدل فراری 335S 4 لیتری که راننده اش Alfonso de Portago بود، با سرعت 250 کیلومتر در ساعت در حال حرکت بود که ناگهان تایرش ترکید و به سمت تماشاچیان کنار جاده منحرف شد.
این اتفاق منجر به کشته شدن راننده و دستیارش و 9 نفر از تماشاچیان شد که پنج تای آنها کودک بودند.
انزو فراری و انگل برت، کارخانه تولید کننده تایر، به جرم قتل محکوم شدند و تحت پیگیری قانونی قرار گرفتند که این حکم در سال 1961 برداشته شد.
بعدا مشخص شد که تصمیم تیم مبنی بر ادامه دادن مسابقه با خودروی Portago برای یک دور اضافی به جای نگه داشتن آن و تعویض تایر منجر به این حادثه شده است. این حادثه بعضی شرکت کنندگان مثل مازراتی را به این تصمیم ترغیب کرد که برای همیشه مسابقات را ترک کنند.
خیلی از پیروزی های بزرگ از مسابقات Le Mans به دست آمد. در این سری، تیم 14 بار قهرمان شد که 6 تای آن به طور پشت سر هم بین سالهای 1960 تا 1965 اتفاق افتادند. مسلما کارخانه در این مسابقات بیشتر درگیر بود تا مسابقات فرمول 1.
مشکلات مالی و تقاضای کاهش یافته در دهه 60، فراری را مجبور کرد که اجازه دهد فیات بخشی از سهم کارخانه را بخرد. فراری در سال 1963 به فورد پیشنهاد داد که کارخانه را با قیمت 18 میلیون دلار بخرد اما بعد از گذشت یک سری مذاکرات، خود فراری منصرف شد.
بعد از آن فورد تصمیم گرفت که یک برنامه مسابقه ای جدی بر اساس خودروهای اسپرت اروپایی عرضه کند که نتیجه آن Ford GT40 شد. بعدا در سال 1965 فیات قسمت دیگری از کارخانه را خرید و در سال 1969 سهم خود را به 50 درصد افزایش داد. سهم فیات تا سال 1988 به 90 درصد افزایش پیدا کرده بود.
فراری تا سال 1971 سرپرست مدیریت باقی ماند. با اینکه ضعیف شده بود اما تا زمان مرگش، عنصری مهم و تاثیرگذار در کارخانه بود. مدتی طول کشید تا فیات بتواند بر کارخانه تاثیری بگذارد. تا سال 1975 کارخانه هیچ قهرمانی دیگری را نبرد. حتی با وجود قولی که Jody Schekter در سال 1979 داد ، امید کارخانه برای قهرمانی در مسابقات فرمول 1 برای همیشه از بین رفت.
سال 1982 با یک خودرو قوی شروع شد. مدل 126C2 که در اولین مسابقات نتایج خوبی نیز به دست آورده بود. اما در ماه می، Gilles Villeneuve در این خودرو کشته شده و هم تیمیش نیز دیگر حاضر به شرکت در مسابقه نشد. این اتفاق باعث شد که باز هم هیچ موفقیتی در عرصه فرمول 1 در زمان زندگی فراری نصیب تیم نشود.
شیوه مدیریت فراری استبدادی بود. معروف است که او راننده هایش را به امید پیشرفت در مقابل دیگر راننده ها مسخره و تحقیر می‌کرد. او معمولا با راننده ها رابطه های صمیمی و نزدیک نداشت.
بعد از مرگ فراری، چشم اندازی جدید از نحوه رفتار فراری با مستخدمانش، مخصوصا راننده ها آشکار شد. تونی بروکس، یکی از راننده های تیم فراری، گفته بود:«فراری از هر راننده‌ای انتظار داشت که محدودیت‌های منطقی را رد کند و با نهایت قابلیتی که دارد رانندگی کند اما این قضیه وقتی مسخره می‌شد که حتی آخرین حد قابلیت تو چیزی نبود که فرار می‌خواست. آن موقع حتی بدون رد کردن محدودیت ها، به اندازه کافی خطر وجود داشت.»
حتی با وجود قوانین خطرناک فرمول 1 در آن زمان، میزان مرگ و میر راننده های فراری خیلی غیر طبیعی بود. بین سالهای 1950 تا 1960 هفت راننده فراری کشته شدند.
بعضی از منتقدان بر این باورند که فراری فشار روانی بر راننده هایش را افزایش می‌داد و وضعیت تیم را به حالت مضطرب تبدیل می‌کرد. بروکس می‌گفت: فراری فکر می‌کرد فشار روانی می‌تواند روی نتیجه مسابقات تاثیر مثبت بگذارد.
می‌گویند وقتی خبر مرگ یکی از راننده هایش ( یوجنیو کاستلوتی ) را به او دادند، تنها پاسخ داد:«و خودرو چی؟»
او معتقد بود که سهم هر راننده از برد در مسابقه ای نصفه است و نصف دیگر معتلق به خودرو بود. اگرچه دوست و همکار قدیمی فراری، کارلو بنزی، در وصف او گفته است:« می‌توانم بگویم که او خودرو را دلیل هر موفقیتی می‌دانست. برای او راننده در واقع یک وسیله فرعی و یدکی بود.
انزو فراری در سن 90 سالگی در 14 آگوست 1988 از دنیا رفت.
مرگ او دو سال بعد به طور رسمی اعلام شد. این اتفاق به درخواست خود فراری بود تا ثبت تاریخی تولد او جبران شود. او در شروع دوره قدرتی که بین مک لارن و هوندا ترکیب شده بود، فوت کرد. تنها مسابقه ای که مک لارن در سال 1988 نبرد مسابقه Grand Prix ایتالیا بود. این مسابقه تنها چند هفته پس از مرگ فراری اتفاق افتاد و نتیجه 2-1 به نفع تیم فراری بود.
او در آخرین روزهای زندگیش، عرضه مدل F40 را دید که یکی از بهترین خودروهای جاده ای در زمان خودش بود.
این مدل به خاطر تمام خدمات و تلاش‌های فراری، به او تقدیم شده بود. در سال 2003 نیز اولین خودرو به احترام او، با نام Enzo Ferrari عرضه شد.
فراری جوایز زیادی دریافت کرده بود که از آنها می‌توان به نشان شوالیه در سال 1952، نشان های افتخاری مختلف و جایزه Hammarskjöld در سال 1962 اشاره کرد.
پس از مرگش و در سال 1994، نام او به سالن افتخار جهانی خودرو اضافه شد.


ادم های بزرگ عظمت دیگران را میبینند. ادم های متوسط به دنبال عظمت خود هستند.ادم های کوچک عظمت خود را در تحقیر دیگران میبینند.

آرم فراری

فراری:

یکی از معروف ترین کارخانجات اتومبیل سازی که محصولات آن از گران قیمت ترین اتومبیل های دنیا می باشد و تمام علاقه مندان سرعت در دنیا با این کارخانه آشنا می باشند. "انزو" که متعلق به شرکت فراری است، مدتی گران قیمت ترین خودروی جهان بود. این خودرو 660 اسب بخار قدرت داشته و 12 سیلندر می باشد. قیمت این خودرو 650 هزار دلار است.

لوگوی مربوط به این شرکت یک اسب بلند شده بر روی دو پا در یک زمینه زرد رنگ است که معمولا حروف S F به علامت Scuderia Ferrari در پایین آن مشاهده می شود. این آرم در حقیقت نشان مربوط به Count Francesco Baracca خلبان بسیار ماهر ایتالیایی در جنگ جهانی اول می باشد که همیشه این آرم را بر روی هواپیماهای خود ترسیم می نمود. Count Francesco Baracca بسیار زود در 19 جون 1918 پس از پیروزی های فردی و گروهی بسیار در گذشت و به یک قهرمان ملی تبدیل گشت. وی از این آرم استفاده کرد زیرا به علت این که در آن زمان نیروی هوایی بسیار تازه تأسیس بود و فرماندهی مجزایی نداشت گروهان وی در سواره نظان ثبت شده بود و وی بهترین شوالیه آن گروه بود.

لوگوی فراری علامت مربوط به شهر Stuttgart است و عده ای می گویند انتخاب این لوگو به این علت بوده است که خانوده وی اسب هایی زیادی در نگه داری می نمودند و عده ای می گیند وی این آرم را از روی یک هواپیمای سقوط کرده آلمانی که نشان شهر Stuttgart را بر روی خود داشته الهام گرفته است.

نکته جالب این که Stuttgart یک لغت قدیمی آلمانی به معنای مزرعه اسب می باشد که در ایتالیایی scuderia تلفظ می شود.

در 17 جون 1923 Enzo Ferrari یک مسابقه سرعت را در Ravenna برد و با مادر Francesco Baracca ملاقات کرد. کنتس Paolina (مادر Francesco Baracca) به او پیشنهاد کرد که از آرم اسب بر روی ماشین های خود استفاده کند تا برای وی خوش شانسی بیاورد. اما اولین باری که وی از آرم اسب بر وری ماشین های خود استفاده نمود 11 سال بعد در تاریخ 24 سپتامبر 1923 بود. فراری برد و از آن به بعد این اسب را سمبل خود کرد اما رنگ زرد را نیز که سمبل شهر وی یعنی Modena بود را به آرم افزود.

البته این آرم تنها برای فراری نبوده است و مثلا Fabio Taglioni نیز از این آرم برای Ducati motorbike خود استفاده می کند. پدر Taglioni یکی از دوستان Francesco Baracca بود اما با رشد سریع کارخانه فراری وی استفاده از این آرم را متوفق کرد؛ شاید به علت توافقی با کارخانه فراری و اکنون این آرم تجاری معرف کارخانه فراری در سرتاسر دنیا می باشد.

سخن مهر امیز و دلگرم کننده میتواند از فانوس کوچک  ستاره بسازد.

پائول واکر

 

تسلیت میگم  به همه ی دوست داران پائول واکر  به خاطر اتفاقی که برایش در روز شنبه1392/9/9
افتاد و پائول واکر در یک صانحه ی تصادف جان خود را از دست داد   واقا خبر ناراحت کننده ای بود    
:(


دو چیز را هرگز فراموش نکن:یاد خدا و یاد مرگ.دو چیز را فراموش کن:بدی دیگران در حق تو و خوبی تو در حق دیگران.

فراری f12 +عکس

فراری – اف ۱۲ برلینه تا (Ferrari F12 Berlinetta) خودرویی است دیفرانسیل عقب که محل قرار گرفتن پیشرانه آن جلو (FMR Layout) می باشد . رونمایی این محصول در نمایشگاه ژنو سال ۲۰۱۲ اتفاق افتاد که نظر همگان را به سوی خود جلب نمود. فراری – اف ۱۲ برلینه تا (Ferrari F12 Berlinetta) جایگزین مدل ۵۹۹ (Ferrari 599) این کمپانی شده است و همانند بسیاری از محصولات فراری طراحی این خودرو نیز بر عهده گروه طراحی پینین فارینا (Pininfarina) بوده است. پیشرانه این خودرو ۱۲ سیلندر بوده به حجم ۶٫۳ لیتر که با تنفس طبیعی موتور قادر به تولید ۷۳۰ اسب بخار نیرو در واحد (hp) می باشد. همچنین برای اف ۱۲ یک جعبه دنده ۷ سرعته نیمه اتوماتیک با کلاچ دوبل در نظر گرفته شده است. جدی ترین رقیب فراری – اف ۱۲ برلینه تا (Ferrari F12 Berlinetta) ، لامبورگینی – آونتادور ال پی ۷۰۰ (Lamborghini Avantador LP700) می باشد. در ضمن شتاب اولیه این خودرو